Seha Sarı
IŞIĞIN DAVETİ
İktidar, Sembol ve Kültürel Bellek Üzerine Bir Resim Dizisi
İktidar yalnızca yönetim biçimleriyle deÄŸil, kendini görünür kılan imgeler aracılığıyla da inÅŸa edilir. Bu imgeler, tarihsel süreklilik içinde tekrar eden sembollerle sabitlenir ve kolektif bellekte dolaşıma girer.
Işığın Daveti, farklı medeniyetlerin ve ulusların mitolojik ve tarihsel baÄŸlamlarda benimsedikleri hayvan sembollerini merkezine alan bir resim serisidir. Seride hayvan figürleri metaforik çaÄŸrışımlar üretmekten ziyade; kültürel hafıza içinde zaten mevcut olan, iktidar, egemenlik, bilgelik ya da kuruculuk gibi kavramları taşıyan sembolik yapılardır.
Kurt, kartal ve baykuÅŸ gibi figürler, bireysel anlatılardan çok, ulusların kendilerini tarih boyunca nasıl tanımladıklarını gösteren görsel kodlar olarak ele alınır. Bu semboller, lider figürlerinin kiÅŸisel biyografilerinden bağımsız biçimde; iktidarın süreklilik, meÅŸruiyet ve köken anlatılarıyla kurduÄŸu iliÅŸkiyi görünür kılar. İnsan yüzünün yerini alan bu hayvan figürleri, portre geleneÄŸini temsil düzlemine taşır ve kiÅŸisel yüceltiyi askıya alır.
Seride yer alan mekânlar —Çinili KöÅŸk, Beyaz Saray, Pompeii, İskenderiye Kütüphanesi ve Dolmabahçe Sarayı— tarihsel dekorlar olmaktan öte, sembollerin anlam kazandığı ideolojik sahnelerdir. Bu yapılar, iktidarın estetik ve hafızasal olarak üretildiÄŸi alanlar olarak figürlerle eÅŸit bir konumda yer alır; temsilin pasif arka planı deÄŸil, aktif bileÅŸeni hâline gelir.
Işık, seride yalnızca görsel bir unsur olarak deÄŸil, kavramsal bir araç olarak da iÅŸlev görür. Sembolleri görünür kılar, onları sabitler; aynı anda bu sabitliÄŸin kırılganlığını da açığa çıkarır. Işık altında mitler güçlenirken, aynı zamanda sorgulanabilir hâle gelir.
Işığın Daveti, izleyiciyi tarihsel figürlerin etrafında örülmüÅŸ anlatılara hayranlıkla bakmaya deÄŸil; bu anlatıların hangi semboller aracılığıyla kurulduÄŸunu, nasıl dolaşıma sokulduÄŸunu ve bugün hâlâ nasıl iÅŸlediÄŸini düÅŸünmeye davet eder.
​
THE INVITATION OF LIGHT
On Power, Symbol, and Cultural Memory
Power is constructed not only through systems of governance, but also through images that render it visible. These images are rarely accidental; they are stabilized through recurring symbols and circulate within cultural memory across time.
The Invitation of Light is a painting series that centers on animal symbols historically and mythologically adopted by different civilizations and nations. In this body of work, animals do not function as metaphors or personal projections. Instead, they appear as symbolic structures already embedded within cultural memory—visual carriers of concepts such as authority, sovereignty, wisdom, and foundational power.
Figures such as the wolf, the eagle, and the owl are approached not through individual interpretation, but as established visual codes through which societies have articulated their own origins and legitimacy. Detached from personal biography, these symbols shift the portrait from a site of glorification toward a field of representation. The human face recedes, allowing the symbolic figure to occupy the space where authority is traditionally visualized.
The architectural sites depicted throughout the series—Çinili KöÅŸk, the White House, Pompeii, the Library of Alexandria, and Dolmabahçe Palace—operate as more than historical settings. They function as ideological stages in which symbols gain meaning. These spaces are active agents within the image, producing and sustaining aesthetic and mnemonic constructions of power rather than serving as passive backdrops.
Light functions in the series as both a visual and conceptual device. It renders symbols visible and stabilizes them, while simultaneously exposing the fragility of that stability. Under illumination, myths are reinforced, yet also made susceptible to scrutiny.
The Invitation of Light invites the viewer not to admire historical figures, but to examine the mechanisms through which their narratives are constructed—how symbols are mobilized, how images persist, and how power continues to reproduce itself through visual language.